سلام.......... ببخشید این چند وقته سرم شلوغ بود نتونستم آپ کنم

یه چند بیتی مناظره ی زیر و گفتم امیدوارم که منظورم و بفهمید

گفت که بگم دل به چه سازی و بنازی؟

                                                گفتم تو بگو هست دلی که آن رابشناسی؟

گفت مگر اینجا دیار عشق و عدل نیست؟

                                               گفتم آری جز نامی بیشتر از عشق و عدل نیست

گفت تو را به چه سبب دل بشکست؟

                                                      گفتم بیشتر از آن است که دلها بشکست

گفت که چنین پست بکرد با تو به آیین

                                                               گفتم که مپرس او نداند چه آیین

گفت به روز حساب مگر او باکی ندارد؟

                                                              گفتم اگر او رحم به جانها بگزارد

گفت پس او قاتل بباید به جان

                                                           گفتم که شاید کشته است جان به جان

گفت چرا بس همه را خاموشی است

                                                             گفتم صبر کن طلوع نزدیک است

گفت مگر این نام حکومت حق خدا نیست

                                                       گفتم که خدا داند و آن نام به حق نیست

                                                   تنها کس بی کس

از کجا شروع کنم من این نامه ی عشق

                                                     که عاشقان را نمی باید فاش سخن عشق

درد از چهره و خون از دیده ی من 

                                                            شاید که به تو بنماید ذره ای از عشق

خواب هیچ نگوید که تویی بیداری

                                                             چونکه بیداری نبینی چیزی از عشق

من اگر بی بهره و تنها ماندم زخواب

                                                        همان بس که تو را تنها بینم همه عشق

به من بی کس با همه،چیزی نپایید

                                                               که بی کسی تنهاتر ندیدم از عشق

منم آن رویای تنها کس بی کس

                                                             که یابی همه را با بی کسی عشق

اگر از شمع بپرسی که پروانه را چه سوخت

                                                         گوید آتشی بود که نامیده اند به عشق

خسرو به شیرین نگفت که تویی

                                                       آنچه که به فرهاد دادمش به مرگ عشق

بس این نوشته را با بی کسان

                                                          که تنها کس بی کس نباشد جز عشق

دو خط موازی هرگز به هم نمی رسند،مگر آنکه یکی از آنها برای رسیدن به دیگری بشکند.

هیچ وقت مغرور نشوید،برگهای درخت وقتی می ریزند که فکر می کنند طلا شده اند.

درباره درخت،بر اساس میوه اش قضاوت کنید،نه بر اساس برگهایش.

دوست داشتن همیشه گفتنی نیست،گاه نگاه است و گاهی سکوت.

نگاهی نکنیم که دل کسی بلرزد،خطی ننویسیم تا کسی را آزار دهد،تنها دل ما دل نیست.

گاهی اوقات همه آن چیزی که انسان نیاز دارد،دستی برای گرفتن و قلبی برای درک شدن است.

اگر جلوی اشتباهات خود را نگیرید،آنها جلوی شما را خواهند گرفت.

¤بچه ها شوخی شوخی به گنجشکها سنگ می زنند و گنجشکها جدی جدی می میرند.آدمها شوخی شوخی زخم می زنند و قلبها جدی جدی میشکنند.

¤سعی کن کتاب زندگیت رو تند تند برای همه ورق نزنی.

¤چیزی که زن داره و مرد رو تسخیر می کنه مهربانی اوست نه سیمای زیبایش.

¤چقدر دیر می فهمیم که زندگی همان روزهایی بود که ما زود گذشتنش را آرزو می کردیم.

¤فقط کسی رنگین کمان رو می بینه که تا آخر زیر بارون بمونه.

*اگه یه وقت عاشق شدی و به عشقت رسیدی بدون که عشقت واقعی نبوده این قانونه عشقه٫همین!

*هیچ وقت دل کسی رو نشکن چون یه روز دلت می شکنه!

*به راحتی میتونی کسی رو که دوستش داری از خود برنجونی٫ولی به سختی می تونی این رنجش رو جبران کنی!

*دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند.

*دوستان خوب مثل ستاره ها هستن٬حتی وقتی نمی بینیشون٫خیالت راحته که جایش نشسته.

*در نظر دنیا ممکنه که یک نفر باشی٬اما در نظر یک نفر ممکنه یک دنیا باشی!

*این روزها انسان قیمته هر چیزی رو میدونه٬ولی ارزش هیچ چیز رو نمی دونه.

*همیشه از کسی بترس که خیلی باهات رفیقه اینو تجربه میگه!

*اگه یه وقت خواستی عاشق بشی قبل از اینکه عاشق ظاهرش بشی٬بین آیا میتونی عاشق درونش هم بشی یا نه اینو عقل میگه!

*اگه یه وقت خواستی با کسی قهر کنی اول ببین آیا طرف مقابلت هم می خواد باهات قهر کنه یا اینکه دوست داره اینو احساس میگه.

*اگه عاشق شدی هیچ وقت به عشقت نامردی نکن اینو عشق میگه.

اگه دلم تنگ میشه برات . . . . منٍُِ ببخش

 اگه نگام گم می شه تو شهر چشات...من ُببخش

                                                         من ببخش اگه شبها ستاره ها رو می شمارم

                                                         اگه همش پیش همه بهت میگم دوست دارم

 من ببخش ا گه برات سبد سبد گل می چینم

من ببخش اگه شبها فقط تو رو خواب میبینم

                                                        من ببخش اگه تو رو می سپارمت دست خدا

                                                        اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما

 من ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم

 تو یک فرشته ای من خیلی باشم یه آد مم

حقيقت انسان به آن چه اظهار ميکند نيست بلکه حقيقت او نهفته در آن چيزي است که از اظهار آن عاجز است بنابراين اگر خواستي او را بشناسي نه به گفته هايش بلکه به ناگفته هايش گوش فرا بسپار

بهتر است غرورتان را به خاطر کسي که دوستش داريد از دست بدهيد،تا اينکه او را به خاطر غرورتان از دست بدهيد...

ميگي گل رو دوست داري ولي ميچينيش... ميگي بارون رو دوست داري ولي با چتر ميري زيرش... ميگي پرنده رو دوست داري ولي تو قفس ميندازيش... چه جوري ميتونم نترسم وقتي ميگي دوستم داري؟؟؟

وقتي واقعيت ها , آدم را فريب بدهند چه کار مي شود کرد ؟ روزگاريست که حقيقت هم لباسي از دروغ بر تن کرده است و راست راست توي خيابان راه مي رود عشق نشسته است کنار خيابان , کلاهي کشيده بر سر و دارد گدايي مي کند و مرگ , در قالب دخترکي زيبا , گلهاي رز زرد مي فروشد

یادمه که همیشه بهم میگفتی برو من پشتتم..
ولی هیچوقت فکر اون خنجر که پشتت قایم کرده بودی رو نمیکردم!

عشق نگهداری میخواد ، شبها بیداری میخواد ، وقتی تنگه دل یار ، از تو دلداری میخواد .
 

عشق کلید شهر قلب است ، به شرط آنکه قفل دلت هرز نباشد که با هر کلیدی باز شود .

اگر در زندگی جرأت عاشق شدن را نداری ، لااقل معشوقه داشتن را داشته باش .

 نخ داخل شمع از شمع پرسید : چرا وقتی من میسوزم تو آب میشوی ؟ شمع جواب داد : مگه میشه کسی که تو قلب منه بسوزه و من اشکی نریزم .